Ostatnio panuje moda na dwudziestolecie międzywojenne,  a konkretnie na książki o tej tematyce. Nie ukrywam, że bardzo mnie to cieszy, bo jest to jeden z moich ulubionych okresów w historii Polski, a najciekawsza jest dla mnie oczywiście sfera artystyczna.  Na jej temat pisało już wielu autorów, tym razem rękawicę podjął Remigiusz Piotrowski. I sądzę, że wyszedł z tej próby zwycięsko. Obawiałam się nieco lektury „Literatów … Continue reading Literaci w przedwojennej Polsce – Remigiusz Piotrowski

Kiedy Maja i Jan Łozińscy ‘biorą na warsztat’ jakiś temat to czytelnik ma gwarancję niezwykłej lektury. Ich książki pisane zarówno w duecie, jak i pojedynczo to zachwycające opowieści o Polsce przedwojennej.  Zarówno tej zwyczajnej dotyczącej szarych ludzi, jak i tej barwnej ze świata artystów, polityków, oficerów. Rewelacyjnie przedstawiają życie ziemiaństwa, a także historię polskiej kuchni i chyba nie ma tematu, którego nie potrafiliby opisać w … Continue reading Ułani, poeci, dżentelmeni. Męski świat przedwojennej Polski

Ach, ach, ach! Jaka to jest genialna książka! „Nomen Omen” był mroczny, wspaniały, kryminalny i historyczny. „Dożywocie” to tytuł obiecujący grozę i kryminał, a w rzeczywistości jest to najcudowniejsza opowieść świata.  Zaczyna się tak, że myślałam ‘oo pewnie zaraz będzie trup’. A tu najdelikatniejsza istota na świecie, czyli Licho. Na dodatek ciągle zakatarzone. I w bamboszkach! Zastanawiałam się jak opisać tę książkę, ale doszłam do … Continue reading Dożywocie, czyli Licho nie śpi. Alleluja

Czasy PRL darzę prawie takim samym sentymentem jak dwudziestolecie międzywojenne. Prawie  podobno robi wielką różnicę, dla mnie jest w zasadzie jedna. PRL pamiętam, bo jako pokolenie początku lat osiemdziesiątych pamiętam – jak przez mgłę, ale jednak – niektóre wytwory komuny jak Pewexy, czy wymienianie makulatury na papier toaletowy.  Wielką radość sprawiają mi pięknie wydane pozycje PWN-u zarówno te przedstawiające Polskę przedwojenną jak i te opisujące … Continue reading Absurdy PRL-u – Piotr Lipiński, Michał Matys

Łom to takie miejsce, o którym chciałoby się powiedzieć, że jest na końcu świata. Mieszkają tam w zasadzie tylko ludzie starsi albo wariaci. A przynajmniej tak się wydaje. Tak naprawdę Łom zamieszkują ludzie samotni, trochę inni niż wszyscy i pewnie dlatego również „Łomskie opowieści” są inne niż wszystkie. Trochę nierealne, mityczne, tajemnicze.  To tutaj rzeczywistość przeplata się z magią, a z każdego kąta wyziera odrobina … Continue reading Łomskie opowieści

Marta Kisiel. Nazwisko, które wśród moich blogowych znajomych od kilku miesięcy budzi drgawki zachwytu i roześmianej gęby.  A mnie nie ruszało. Autorka jak autorka, kojarzyła mi się raczej z jakąś sensacją, poważnym kryminałem, a  ja akurat preferuję ostatnio lżejsze lektury. I trzeba było kryzysu czytelniczego dwumiesięcznego!, abym sięgnęła po jej książkę. Na pierwszy rzut poszło „Nomen Omen”. Przeczytałam recenzję u Królowej Matki, której bloga kocham … Continue reading Nomen Omen – Marta Kisiel